Ewangelia Jezusa Chrystusa według św. Łukasza
5Mówi im też: Jeśli ktoś z był ma przyjacielem i pójdzie do niego o północy i poprosi: «Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby”, 6był moim przyjacielem, który podróżuje, przyjechał do mnie do mu, a ja nie mam mu nic do zabawy., 7i że z wnętrza domu ten drugsi odpowiada: Nie przeszkadzaj mi, drzwi są już zamknięte, ja i moje dzieci jesteśmy w łóżkach, nie mogę wstać, żeby ci dać: 8Powiadamiam: Jeśli nie wstaniesz i nie dasz mu czegoś z powodu tego, jest jego przyjaciółmi, to jednak przez twoją bezwstydność wstanie i da mu chleb, ile tylko ten potrzebuje. 9A Ja wam opowiadam: Proście, a będzie wam dane; szukaj, a udostępnij; pukajcie, a otworzą wam. 10Bo każdy, kto prosi, otrzymaj; i każdy, kto szuka, znajduje się; a kołaczącemu otworzą. 11wynikż z was, ojców, gdy wasz syn poprosi o chleb, da mu kamień? Albo gdy poprosi o rybę, da mu niezdrową? 12A jeśli poprosi ją o jajko, czy da jej scorpiona? 13Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec był niebieski da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.»
W tym czasie Jezus powiedział do swoich uczniów: «Przypuśćmy, że ktoś z was ma przyjaciela i pójdzie do niego o północy i poprosi: «Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel, będąc w podróży, przybył do mojego domu, a nie mam mu nic do ofiarowania». A ten, kto jest w środku, odpowie: «Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i ja i moje dzieci leżymy w łóżku. Nie mogę wstać i dać ci nic». Otóż powiadam wam: Nawet jeśli nie wstanie i nie da mu z powodu przyjaciela, to z powodu jego natarczywości wstanie i da mu, ile potrzebuje. Powiadam wam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą drzwi». Który z was, ojców, jeśli twój syn poprosi o rybę, da mu zamiast niej węża? Albo jeśli poprosi o jajko, czy da mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz niebieski da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą!”
Panie Ojcze pełen dobroci,
Zapraszasz nas do pukania, proszenia i szukania. Daj nam Odważne serce, by odważyć się Mówimy do Ciebie jak dzieci przed Ojcem, bez wstydu i lęku, zwracając się ku Tobie. Gdy nasze drzwi wydają się zamknięte nocą, naucz nas wytrwałej ufności, która puka ponownie, przekonani, że zawsze odpowiadasz zgodnie ze swoją miłością.
Daj nam Ducha Świętego: niech oświeci nasze wybory, umocni naszą wiarę i odnowi naszą nadzieję. Niech Twoja obecność rozwieje nasze lęki, uleczy nasze wątpliwości i rozpali naszą miłość. Uczyń nas narzędziami Twojego daru: zdolnymi do wsłuchiwania się w potrzeby innych, dzielenia się chlebem i gościnnością, do dawania bez liczenia się z kosztami, tak jak Ty dajesz swoim.
Ojcze, gdy jesteśmy zmęczeni lub zniechęceni, przypominaj nam o Twojej cierpliwości i czułości. Niech nasze modlitwy nie będą jedynie słowami, ale aktami zaufania, które przemieniają nasze życie i życie osób, które spotykamy. Naucz nas wytrwałości w proszeniu o to, co dobre, jasności w rozróżnianiu tego, co zbawia, i pokory w przyjmowaniu tego, co od Ciebie pochodzi.
, Matko godna zaufania, wspieraj nasze prośby i prowadź nas do swego Syna.
Może Ci się spodobać...
Zawierzamy Ci szczególnie (wymień intencję osobistą lub wspólnotową). Odpowiedz zgodnie z Twoją mądrością i miłością.
Przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, teraz i na wieki.
Lectio divina
«Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam» (Łk 11,9)
Być może pukasz do drzwi, które wydają się zamknięte od dawna. Ale czy wierzysz, że Bóg śpi, czy może znudziła Ci się Twoja wytrwałość? O co nie odważysz się już zapytać, bo czekanie Cię wyczerpało? Czy Twój głód jest na tyle realny, że wciąż stoisz u drzwi?
Panie, przychodzę nocą z pustymi rękami. Przynoszę mój głód, moje źle sformułowane prośby, moją duszność. Otwórz, gdy drzwi się opierają. Nie dawaj mi kamieni, ale chleba żywego Twojego Ducha. Spraw, by moje oczekiwanie stało się trwałym zaufaniem.
W nocy uderza ręka, a za zamkniętym lasem już drży ciepłe światło.
Amen.
✝ Odniesienia biblijne
1 fragment · 1 księga
Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło. (Łukasza 19:10)
Ewangelia Miłosierdzia: Jezus blisko ubogich, kobiet i grzeszników.
→ Poznaj Kodeks Luca- Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je (Łk 8, 19-21)
- Błogosławiona matka, która cię urodziła! (Łk 11, 27-28)
- Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie (Łk 11, 14-23)
- Temu pokoleniu będzie dany tylko znak proroka Jonasza (Łk 11, 29-32)
- To pokolenie będzie musiało odpowiedzieć za krew wszystkich proroków, od krwi Abla do krwi Zachariasza (Łk 11,47-54)
- Prawdziwa rodzina Boga nie jest wybierana przez krew, ale przez słuchanie
- Wystarczy jeden znak: to, co Jan Chryzostom rozumie w odrzuceniu Jezusa
- Klemens Aleksandryjski: Od wyznanej niewiedzy do przemieniającej miłości
- Kiedy Duch Święty przychodzi powoli: szkoła pragnienia według Jana z Ávili
- Bezczelność żebraka: kiedy śmiałość staje się najwyższą formą modlitwy
- Lourdes, kraina uzdrowienia: kiedy papież postanawia wysłuchać tych, którzy wciąż krwawią
- Massachusetts i milczenie pasterzy: kiedy Eucharystia staje się polem bitwy
- Bangui, miasto na skrzyżowaniu dróg: kiedy Kościół Środkowoafrykański przyjmuje cudzoziemców, których świat odrzuca
- Kiedy potrzebne są ręce: nowe święcenia kapłańskie, żywe oblicze Kościoła w ruchu
